• 15-augustus-1945-2

15 augustus 1945

1945, het jaar dat Wereldoorlog II eindigde en waarin mijn opa geboren werd. Met andere woorden, het einde van iets tragisch en het begin van iets moois.

Mijn Opa

Al 19 jaar mag ik van zijn gezelschap in mijn leven genieten. Mijn opa en ik hebben altijd al een beetje een speciale band gehad. Het is niet iets wat je kan beschrijven of wat ik hier kan uitleggen, maar je weet gewoon dat het er is. Ik denk dat iedereen wel zo iemand in zijn familie heeft.

Spelletjes spelen totdat we ze niet meer leuk vonden, fietsen langs het kanaal, samen tv kijken en veertig afleggen. Met mijn opa heb ik altijd plezier.

Hij kan met zijn 71 jaar, als heel wat titels bij zijn naam plaatsen. Angelo Lisi: man van Rosette, vader van Marco en opa van Matteo en mij.

15-augustus-1945

Interview

Hoe voel je je nu je 71 jaar bent?

Ik mag niet klagen, behalve dat mijn knieën van tijd tot tijd pijn doen. Ik ben ook blij dat ik al zo oud ben mogen worden. Ik zou eigenlijk willen dat alles zo goed zou werken als mijn mond, maar dat is spijtig genoeg niet 😉

Ga je iets speciaals doen vandaag?

Ik vind dat als mijn oogappels, mijn kleindochter en -zoon hier zijn, dat ik al heel blij mag zijn. En natuurlijk mag de rest ook niet ontbreken. Nog heel veel dank aan mijn lief vrouwtje, die mij al meer dan 50 jaar in de watten gelegd heeft op alle gebied.

Hoe vierde je, in je tienerjaren, je verjaardag?

De eerste verjaardag die ik mij kan herinneren, was ik 10 jaar. Die herinner ik mij nog goed omdat ik van mijn ouders een nieuwe fiets heb gekregen.

In de namiddag kreeg ik taart a volenté en mijn peter en meter kwamen over de vloer. Maar vriendjes niet, dat was vroeger niet zo.

Kan je je nog herinneren hoe het was om 18 te worden?

Ik denk dat we toen mijn eerste auto zijn gaan halen. Niet echt op de dag van mijn verjaardag, maar wel in dat jaar. Ik werkte toen al full-time in de mijn en dat al van mijn zestiende.

Het feest was niks speciaals, simpel vla en gebak met de familie.

Vind je het leuk om te verjaren?

Ja wie niet? Je kan het toch niet tegenhouden.

Is er nog iets speciaals dat je wilt doen in je leven?

Niet echt, ik kan niet echt zeggen dit of dat. Mijn knieën laten het niet toe om dingen te doen. Maar moesten ze dat wel doen zou ik veel vakanties hebben gedaan.

 

XOXO Laura

1 Comment

  • comment-avatar
    Shine augustus 15, 2016 (2:55 pm)

    Mooi